ثروت پایدار محله در صرفِ ورود پول نیست؛ در میزان گردش مکرر پول میان تولیدکنندگان، خدماتدهندگان و ساکنان است. هرچه این گردش بیشتر شود، امنیت و نشاط اجتماعی هم تقویت میشود.
کسبوکارهای خرد اگر جدا بمانند، شکنندهاند؛ اما در قالب خوشههای محلی، قدرت خرید، فروش، برندینگ و پذیرش سفارشهای بزرگ پیدا میکنند. این همان اقتصاد تجمعی است.
محله زمانی رشد میکند که مزیت اقتصادی پنهان خود را بشناسد؛ از تمرکز صنفی و مهارتی، خوشه بسازد و بهجای مصرف پراکنده، تولید تخصصی و تقاضای فرامنطقهای خلق کند.
سراهای محله میتوانند بر اساس مزیتهای واقعی هر محله، به تدریج تخصصی شوند
با کمی تحقیق میدانی، میشود کارکرد هر سرا را متناسب با ظرفیت محله تعریف کرد و کارآفرینان را به سمت همین محلات هدایت کرد
نظریه «خوشههای اقتصادی» پورتر میگوید تمرکز کسبوکارهای مشابه در یک محدوده، بهرهوری را بالا میبرد. اگر این منطق در سطح محله اجرا شود، هر محله میتواند یک قطب اقتصادی کوچک در شهر باشد.
