قرارداد شهری بدون تضمین منافع عمومی، معامله‌ای ناقص است. سود باید کنار مسئولیت اجتماعی تعریف شود، نه مقابل آن.

تصمیم‌های کلان شهری نیازمند اقناع افکار عمومی است؛ گفت‌وگو با مردم، اجرای سیاست‌ها را تسهیل می‌کند.